تمام خرد

«لغت نامه دهخدا»

[تَ خِ رَ] (ص مرکب) دانای کامل. پرخرد. که خردش کامل و بی نقص باشد : و هر مرد که بر این جمله باشد... آن مرد را فاضل و کامل و تمام خرد خواندن رواست. (تاریخ بیهقی).