«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَ] (اِ مرکب) اصطلاح علم هندسه. بیرونی آرد: تمام قوس آن بود که با وی جمله کنی چهاریک دایره شود. و از بهر این هرگاه که قوس را از نود بیفکنی تمام او بماند. (التفهیم، چ همایی ص9). رجوع به تمام جیب و تمام و دیگر ترکیبهای آن شود.