تمتع داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَتْ تُ تَ] (مص مرکب) بهره داشتن. نصیب داشتن :
کافران از بت بی جان چه تمتع دارند
باری آن بت بپرستید که جانی دارد.حافظ.
از لذت حیات ندارد تمتعی
امروز هرکه وعدهء فرداش می دهند.
حافظ (از آنندراج).
رجوع به تمتع و دیگر ترکیبهای آن شود.
تمتع دیدن.
[تَ مَتْ تُ دَ] (مص مرکب)منفعت و فایده دیدن. (ناظم الاطباء). بهره دیدن. نصیب دیدن :
تمتع با کمال قرب زان رعنا نمی بینم
که زیرپا نبیند یار و من بالا نمی بینم.
صائب (از آنندراج).