«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (ع اِ) جِ تمر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). جمع تمر که بمعنی خرما باشد. (آنندراج). رجوع به تمر شود.