«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) سرود فرومایگان گفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): مرق الرجل تمریقاً؛ غنی و حکی ابن الاعرابی مرق با لغنا. (اقرب الموارد).
