«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَکْ کُ] (ع مص) درنگ کردن. (تاج المصادر بیهقی). درنگ کردن و چشم داشتن در کاری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
