«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَکْ کُ] (ع مص) مکیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || ستیهیدن بر غریم و فی الحدیث: لاتمککوا علی غرمائکم؛ ای لاتستقصوا. || مغز استخوان بیرون آوردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).