تملوک

«لغت نامه دهخدا»

[تُ] (ع اِ) یکنوع زیتون وحشی. (ناظم الاطباء). قثاء(1) بری را گویند و در بعضی نسخ تملول آمده است. (از لسان العجم شعوری ج1 ص282 الف). رجوع به مادهء بعد شود.
(1) - در متن: قنابری.