«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) فربه شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || نمک بسیار در دیگ کردن تا تباه نشود. (تاج المصادر بیهقی). نمک کردن در چیزی. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات). نمک بسیار در دیگ کردن و قرار دادن در آن چیزی از پیه. (از اقرب الموارد). || شور کردن طعام را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || قدید کردن ماهی و نمک سود کردن آن. || نمک پاشیدن برچیزی. || سودن نمک بر حنک چارپا. (از اقرب الموارد). || سخن خوش و نمکین آوردن شاعر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). آوردن شیئی ملیح. (غیاث اللغات) (آنندراج). || اندک فربه شدن شتر کشتنی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).