تمنه

«لغت نامه دهخدا»

[تِ نَ] (اِ)(1) سوزن کلان که بدان چیزهای گنده و ستبر دوزند. (فرهنگ رشیدی).
(1) - این کلمه در خراسان بصورت تَمَنَه تلفظ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر