«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَنْ نُنْ] (ع مص) سست و مانده نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ناراحت کردن کسی را بوسیلهء منت گذاردن؛ تمنّن فلان فلاناً. (از اقرب الموارد).