تمنیه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ] (ع مص) منی انداختن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). || بر آرزو آوردن. یقال: منا ایاه و به. || آرزو در دل افکندن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || کسی را بر آرزوی چیزی داشتن. (تاج المصادر بیهقی) (از زوزنی). برآرزو واداشتن. قوله تعالی: لاَُمَنِّیَنَّهُم و لاَمُرَنَّهُم(1). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پاداش دادن. یقال: لامنیک مناوتک؛ ای لاجزینک جزائک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
(1) - و لاضلنهم و لاُمنینهم و لاَمرنهم فلیبتکن اذان الانعام... (قرآن کریم 4 / 118).