تن آسایش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یِ] (اِ مرکب) راحت. استراحت. آسایش تن. آسودگی تن. تن آسائی :
که تمکین اورنگ شاهی ازوست
تن آسایش مرغ و ماهی ازوست.حافظ.
رجوع به تن و تن آسائی و تن آسانی شود.