«لغت نامه دهخدا»
[تَنْ نا] (ع ص) تنورگر. تنوری، مثله. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). سازندهء تنور. (از اقرب الموارد).
