تناور شدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَ شُ دَ] (مص مرکب)تجسم. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تجسد. (تاج المصادر بیهقی). ضخامت. (دهار) (مجمل اللغه). ضخومت. (دهار). تنومند شدن. قوی جثه شدن. ستبر و قوی و پرزور شدن :
تناور شد آن کرم و نیرو گرفت
سر و پشت او، رنگ نیکو گرفت.فردوسی.
چو بیدبن که تناور شود به پنجه سال
به پنج روز به بالاش بر دود یقطین.
سعدی (دیوان چ مصفا ص730).
رجوع به تناور شود.