تن بد

«لغت نامه دهخدا»

[تَمْ بُ] (اِ) بمعنی جسم کل است همچنانکه روان بد، نفس کل است. چه تن بمعنی جسم و روان بمعنی نفس و بد بمعنی همه و کل باشد. (برهان).(1) (انجمن آرا) (آنندراج). و در ضمهء باء تأمل است چه بد معنی بزرگ و کل است. (انجمن آرا) (آنندراج). جسم کلی. (ناظم الاطباء).
(1) - از برساخته های فرقهء آذر کیوان. (حاشیهء برهان چ معین).