«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَبْ بُ] (ع مص) به نبطیان مانستن و خود را منسوب کردن به آنها. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || برآوردن سخن را. || آب بیرون آوردن از چاه. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء).