«لغت نامه دهخدا»
[تُمْ بَ زَ دَ] (مص مرکب)بمعنی انگشت زدن... (بهار عجم) (آنندراج). نواختن تنبک که یکی از آلات موسیقی ضربی است. رجوع به تنبک شود.