تنبک نواز

«لغت نامه دهخدا»

[تُمْ بَ نَ] (نف مرکب) نوازندهء تنبک. آنکه تنبک نوازد. تنبک زن :
شبی عیسی(1) در این فیروزه ایوان
شده تنبک نواز مهر تابان.؟ (از بهار عجم).
(1) - در آنندراج عیشی.