تنبل ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[تَمْ بُ تَ] (مص مرکب)حیله ساختن. مکر کردن. جادو کردن :
گربزان شهر بر من تاختند
من ندانستم چه تنبل ساختند.رودکی.