«لغت نامه دهخدا»
[تَمْ پَ رِ] (اِ مرکب) بمعنی جستن اندام است و بپارسی آن را پیکرجه خوانند و به عربی اختلاج خوانند و این پرش و جستن اگر در روی بود مقدمهء لقوه بود و در شکم مقدمهء صرع و در پهلو آماس سپرز و در تمام اندام مقدمهء سکته بود.... (انجمن آرا) (آنندراج). اضافهء مقلوب به فک کسرهء اضافه. (پرش تن).