تنسیغ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) نرم و فروهشته گردیدن بن دندان. رجوع به تنسیع شود. || بار برزدن درخت از بن سپسِ بریدن. || شاخ بر شاخ بیرون آوردن خرمادرخت. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر