«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَفْ فُ] (ع مص) در عبارت زیر ظاهراً بمعنی دمیدن آمده است : در فضاء دل و صحراء سینهء او تنفح و تروح میداد. (ترجمهء محاسن اصفهان ص96).