تنفغ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَفْ فُ] (ع مص) آبله ناک و سست و تنگ گشتن دست از کار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تنفط. (اقرب الموارد). رجوع به مادهء قبل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر