تنقیص

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) کم کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). نقصان کردن. (غیاث اللغات) (آنندراج) : هرگه که صاحب بر وی بگذشتی کفشگر زبان سفاهت و لعنت و سبّ و تنقیص و عیب بر صاحب بگشودی. (ترجمهء محاسن اصفهان ص92).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر