تنقیه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ / یِ] (از ع، اِمص) پاکی و صافی و پاک و پاک کردن و لاروب کردن. (ناظم الاطباء). پاک کردن. پاکیزه کردن. تنظیف. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
لیک تا آب از قذر خالی شدن
تنقیه شرط است در جوی بدن.مولوی.
رجوع به تنقیه شود. || (اِ) مسهل و حقنه. (ناظم الاطباء). اماله. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تنقیه کردن شود. || داروی مخصوصی که وارد رودهء بزرگ کنند و بدان روده را از پلیدی پاک سازند : تنقیه ها داروهای مایعی می باشند که آنها را در رودهء بزرگ وارد می کنند و حرارت آنها تقریباً باید 35 درجهء سانتیگراد باشد... (از کارآموزی داروسازی ص132). رجوع به تنقیه کردن شود.