«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ / یِ کَ دَ] (مص مرکب) پاک و پاکیزه و صاف کردن. (ناظم الاطباء) : سبح لله هست اشتابشان تنقیهء تن می کند ازبهر جان.مولوی. رجوع به تنقیه شود. || مسهل خوردن و اماله کردن. (ناظم الاطباء). حقنه کردن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). وارد کردن داروهای مایع و مخصوص در داخل رودهء بزرگ از راه مقعد جهت پاک کردن روده از پلیدی و غایط دیرمانده و فسادانگیز. و رجوع به تنقیه شود. || لاروبی کردن قنات جهت باز شدن چشمه های آب و سهل گردیدن جریان آن. رجوع به تنقیهء قنات شود.