تنک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نُ / تُ نُ] (اِ) نان نازک. (ناظم الاطباء). نان تنک. در عربی رقاق، صلائق(1) و این نوع نان را اکنون در ایران نان لواش گویند... (حاشیهء برهان چ معین) :
بر خوان وی اندر میان خانه
هم نان تنک بود و هم ونانه.
دقیقی (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
(1) - از السامی فی الاسامی و منتهی الارب.