«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) آواز بلند برداشتن. (زوزنی). رجوع به نکد شود. || سخت و دشوار گردانیدن عیش. || تیره گردانیدن عیش کسی. (از اقرب الموارد).
