تنگ درآمدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ مَ دَ] (مص مرکب)سخت نزدیک شدن. تنگ آمدن :
چون درآمد به نزد ماهان تنگ
پیکری دید درخزیده به سنگ.نظامی.
- تنگ درآمدن کار؛ به سختی کشیده شدن آن. زمخت شدن کار : و دانستند که کار تنگ درآمد جمله روی به علامت امیر نهادند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص112).
رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.