تنگدلی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دِ کَ دَ] (مص مرکب) زاری کردن. غم خوردن. غمگین شدن :
وگر از تنگدلی کردن ما فایده نیست
اینهمه تنگدلی کردن ما خیره چراست؟
مسعودسعد.
رجوع به تنگدلی و تنگدل و دیگر ترکیبهای آن شود.