«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ] (حامص مرکب)حالت تنگ دهان : تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی.حافظ. رجوع به تنگ دهان و تنگ دهن و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.