«لغت نامه دهخدا»
[تَ شَ] (ص مرکب) قلمی که چاک آن تنگ باشد. (ناظم الاطباء) : حرف مقصود نمی ریزد زود خامهء طالع ما تنگ شق است. عرفی (از آنندراج).