تنگ ظرف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ظَ] (ص مرکب) مرادف تنک ظرف به کاف تازی. (آنندراج) : دیدن لعل لبش خاموش می سازد مرا تنگ ظرفم، رنگ می مدهوش می سازد مرا. صائب (از آنندراج). ز چشم تنگ ظرف خود به چشمت برنمی آیم چسان گرداب گیرد بحر را در حلقهء دامی. بیدل (از آنندراج). و حق آنست که در این هر دو بیت محمول بر حقیقت است. (آنندراج). || پریشان و دلتنگ و ساده. (ناظم الاطباء). رجوع به تنک ظرف و مادهء بعد شود.