«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ دَ] (مص مرکب) به سختی بیرون آمدن. (ناظم الاطباء). || خست. خودداری. امساک کردن : توانگر که تنگی کند در خورش دریغ آیدش پوشش و پرورش.فردوسی. رجوع به تنگ و تنگی و دیگر ترکیبهای این دو شود.