«لغت نامه دهخدا»
[تَ خوَ / خُ] (حامص مرکب)تنهاخواری : چو دریا مکن خو به تنهاخوری که تلخ است هرچ آن چو دریا خوری. نظامی. رجوع به تنها و دیگر ترکیبهای آن شود.