تنه دس

«لغت نامه دهخدا»

[تِ نِ دُ] (اِخ)(1) جزیره ای در سه فرسنگ ونیمی تنگهء داردانل که امروز آن را «بزچه اطه سی» می نامند... یونانیان در جنگ ترویا برای اغفال خصم خود را در این جزیره مخفی کردند. (از اعلام تمدن قدیم فوستل دو کولانژ). (1) - Tenedos.