«لغت نامه دهخدا»
[تُ / تَ گَ سَ / سِ] (ص مرکب) پولدار. آنکه در کیسه نقدینه فراوان دارد : مالداران توانگرکیسهء درویش دل در جفا درویش را از غم توانگر کرده اند. سنائی. رجوع به توانگر و دیگر ترکیبهای آن شود.