توبان

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) شلواری بود تنگ(1)، کشتی گیران دارند. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص367). تنبان چرمی که کشتی گیران پوشند. (برهان) (از ناظم الاطباء). شلواری است از پوست که کشتی گیران پوشند. (اوبهی). شلواری تنگ که کشتی گیران دارند و به تازی تبان گویند. (صحاح الفرس). || تنبان. (شرفنامهء منیری). شلوار. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : یارم خبر آورد(2) که یکی توبان کرده ست مر خفتن شب را ز دبیقی نکو و پاک. منجیک (از لغت فرس اسدی چ اقبال ص367). (1) - ن ل: تنگ و چابک. (2) - ن ل: یارم خبر آمد. بازم خبر آمد.