«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو بَ / بِ گَ] (حامص مرکب) توبه کردن. بازگشتن از گناه : همهء روزه مرا توبه گری درخور بود روزه بگذشت و کنون نیست مرا آن درخور. فرخی. رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.