توج

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) بهی را گویند و آنرا بِهْ(1) نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری). میوه ایست که آنرا بِهْ و بهی گویند. (برهان). میوهء بهی. (فرهنگ رشیدی). میوهء به که آنرا بهی نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). در لاهیجان بِهْ(2) را گویند و در رامیان آنرا شغال به نامند. (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). سفرجل. (فهرست مخزن الادویه). بهی. (الفاظ الادویه). || فلزی که مرکب است از مس و روی و آنرا برنج نیز گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به دزی ج1 ص156 شود. . (فرانسوی) (1) - Coing (2) - Cydonia.