توخی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَخْ خی] (ع مص) جُستن. (زوزنی). صواب جستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تحری. تطلب. طلب افضل در خیر. رای صواب ترین جستن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : به شرایط موافقت و مصادقت در تحری مراضی و توخی مطالب و مباغی آن حضرت قیام نمودی. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص47). || خشنودی(1) خواستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || قصد کردن. (آنندراج) (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). (1) - در متن: خوشنودی.