«لغت نامه دهخدا»
[سِ] (اِ مرکب) سپاه توران. نیروی جنگی توران. توران سپه : دلیران و گردان توران سپاه بسی نیز با او فکنده به راه.فردوسی. بهشتم یکی نامه آمد ز شاه به نزدیک سالار توران سپاه.فردوسی. چو توران سپاه اندرآمد به تنگ بپوشید سهراب خفتان جنگ.فردوسی. رجوع به توران و دیگر ترکیبهای آن شود.