«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) نزدیکی جستن. (زوزنی). نزدیکی جستن به چیزی و کاری کردن که بدان نزدیکی و تقرب دست دهد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: وسل الله تعالی وسیله. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).