توشهء راه

«لغت نامه دهخدا»

[شَ / شِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) زاد و مایحتاج مسافرت از خوراکی. (ناظم الاطباء). زاد سفر. ره توشه : بجوئید و این توشهء ره کنید بکوشید تا رنج کوته کنید.فردوسی. ز شغل دگر دست کوتاه کرد به عزم سفر توشهء راه کرد.نظامی. منم روی از جهان در گوشه کرده کفی پست جوین ره توشه کرده.نظامی.