تونک

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / تَ نَ] (اِ) به معنی گنجینه و مخزن باشد.. و به این معنی بجای نون، «بای» ابجد و «تای» قرشت و «یای» حطی هم به نظر آمده است. (برهان) (آنندراج). گنجینه باشد و آن را توبک نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری). گنجینه و مخزن و انبار. (ناظم الاطباء). رجوع به توبک و توتک و تویک شود.