«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (اِ) جفت را گویند که به عربی زوج خوانند. (برهان) (آنندراج). جفت که ضد طاق است. (شرفنامهء منیری). زوج و جفت و دوتائی. (ناظم الاطباء).
