ته سفره

«لغت نامه دهخدا»

[تَهْ سُ رَ / رِ] (اِ مرکب) آنچه ماند ناخورده، پس از سیری حاضران آن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). باقیماندهء غذا. آنچه پس از خوردن در سفره باقی ماند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر