«لغت نامه دهخدا»
[تَ هَمْ مُ] (ع مص) ستیهیدن. || کوشیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || در بطالت و تباهی انداختن نفس خود را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).