ته نشستن

«لغت نامه دهخدا»

[تَهْ نِ شَ تَ] (مص مرکب)ته نشین شدن. در ته ظرف جای گرفتن مواد. رسوب. (فرهنگ فارسی معین). رجوع به ته نشست شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر